Je hoeft geen 1.200 kilometer te lopen om de Shikoku-pelgrimage te begrijpen. Eén goed gekozen dag — drie of vier tempels, een stuk echt pad, een kom iets warms — is genoeg om te voelen waarom mensen dit nog doen. Ik kies een traject dat bij je benen past: zachtere tempelclusters bij Tokushima, of een heuvelachtig paar als je stok en zweet wilt. We gaan als gasten, niet als verzamelaars. Ik laat zien hoe je buigt, wanneer je stil bent, en waar de automaatkoffie als beloning smaakt.
